Follow us
 

Ιστορία & Μύθοι

ΙΣΤΟΡΙΑ

Η αρχαία κορινθιακή χώρα δεν περιελάβανε τις περιοχές της Στυμφαλίας και του Φενεού, που ανήκαν στην Αρκαδία. Σύμφωνα με τις ανασκαφές κατοικείτο από την 5η π.Χ. χιλιετία και τα πρώτα σημάδια οίκησης τα βρίσκουμε στις περιοχές του Φενεού, της Στυμφαλίας, της Νεμέας, της λίμνης Βουλιαγμένης του Λουτρακίου και στον οικισμό του Κοράκου, στην δυτική έξοδο της σημερινής πόλης της Κορίνθου.
Το 1900 π.Χ. η παραλιακή Κορινθία εποικίζεται από Ίωνες και η νότια από Αρκάδες. Το 1500 π.Χ. εμφανίζονται οι Αχαιοί και δημιουργούνται μυκηναϊκά κέντρα: Κόρινθος, Κλεωναί, Σικυών, Πελλήνη, Φενεός και Στύμφηλος.
Η αρχαία Κόρινθος χτισμένη στην πεδιάδα κάτω από το οχυρό φρούριο του Ακροκόρινθου, ήταν από τις μεγαλύτερες και σπουδαιότερες πόλεις της Ελλάδας. Λόγο της γεωγραφικής της θέση, ανάμεσα στους κόλπους του Σαρωνικού και του Κορινθιακού και στη στενή λωρίδα γης που ενώνει την Κεντρική Ελλάδα με την Πελοπόννησο, απέκτησε πλούτο και δύναμη και αναδείχτηκε σε σπουδαία ναυτική δύναμη.
Την πρώτη της ακμή τη σημείωσε στην αρχαϊκή εποχή, όταν την κυβερνούσαν η οικογένεια των Βακχιαδών στην αρχή και οι τύραννοι Κύψελος και Περίανδρος αργότερα.
Περίπου το 660 π.Χ. τύραννος της πόλης αναλαμβάνει ο Περίανδρος, ο οποίος συνέλαβε κι επιχείρησε μεγάλα τεχνικά έργα, όπως την κατασκευή του διόλκου. Επί των ημερών του η Κόρινθος σημειώνει τη μεγαλύτερη ακμή της που παρατείνεται μέχρι τους Περσικούς πολέμους. Τα γράμματα και οι τέχνες ανθούν, η ναυσιπλοΐα και το εμπόριο αναπτύσσονται. Η Κόρινθος αναδεικνύεται σε θαλασσοκράτειρα δύναμη με δύο λιμάνια (των Κεχριών και του Λεχαίου) και ιδρύει αποικίες στην Ιταλία, στην Ιλλυρία (Απολλωνία), στη Σικελία και στην Κέρκυρα.
Το πολίτευμά της ήταν ανεξάρτητη βασιλεία μέχρι το 657 π.Χ., όταν ανέλαβε την εξουσία ο τύραννος Κύψελος και το 580 π.Χ. ιδρύθηκε μετριοπαθής δημοκρατία.
Πήρε μικρό μέρος στους Μηδικούς Πολέμους. Η αντιδικία της με την αποικία της την Κέρκυρα, έγινε μια από τις αιτίες του Πελοποννησιακού Πολέμου (431 – 404 π.Χ.). Σύμμαχος αρχικά με την Σπάρτη, στράφηκε εναντίον της το 395 π.χ., γεγονός που προκάλεσε τον Κορινθιακό Πόλεμο (395 – 387 π.Χ.). Το 335 π.Χ. υποτάχθηκε στο Μακεδόνα βασιλιά Φίλιππο και αργότερα έγινε μέλος της Αχαϊκής Συμπολιτείας. Λίγο μετά το 200 π.Χ. έγινε η πρωτεύουσα της συμπολιτείας και γνώρισε την ολοκληρωτική καταστροφή το 146 π.Χ. από το Ρωμαίο στρατηγό Μόμιο.

Η Κόρινθος ερημώθηκε και ένα τμήμα της δημεύτηκε από τη Ρώμη, ενώ το υπόλοιπο υπήχθη στη Σικυώνα.
Το 44 π.Χ. ο Ιούλιος Καίσαρας εποίκισε την Κόρινθο την ονόμασε Laus Iulia Corinthus και έγινε πρωτεύουσα της επαρχίας της Αχαΐας. Η νέα Κόρινθος παρουσίασε μεγάλη άνθιση και σύντομα έγινε η πλουσιότερη και σημαντικότερη πόλη της Πελοποννήσου επισκιάζοντας ακόμη και την Αθήνα. Η οικονομική της ευημερία διήρκεσε σε όλη την πρώιμη αυτοκρατορική περίοδο.
Το 53 μ.Χ. φτάνει στην Κόρινθο ο Απόστολος Παύλος όπου δίδαξε το χριστιανισμό και ίδρυσε την πρώτη χριστιανική κοινότητα στην περιοχή.
Η πόλη της Κορίνθου λόγω της στρατηγικής της θέσης γνώρισε επανειλημμένες βαρβαρικές επιδρομές, ενώ το 521 καταστράφηκε από ισχυρούς σεισμούς. Η μεσαιωνική ιστορία της Κορίνθου είναι άμεσα συνδεδεμένη με την ιστορία του οχυρού της, της Ακροκορίνθου. Από το 12ο αι. καταλήφθηκε διαδοχικά από Νορμανδούς, Φράγκους, Βυζαντινούς, Τούρκους, Ενετούς και πάλι Τούρκους.
Το 1858 ισχυρός σεισμός την ισοπέδωσε και ξαναχτίστηκε με αντισεισμικές προδιαγραφές, νέο ρυμοτομικό σχέδιο και πιο κοντά στη θάλασσα 19 χλμ βορειότερα από την αρχαία πόλη.

Μυθολογία.

Η προϊστορική μυθολογική περίοδος της πόλης της Κορίνθου αλλά και της ευρύτερης περιοχής, του σημερινού νομού Κορινθίας, συνδέεται με πολλούς πανελλήνιους μύθους και ήρωες.
Η αρχική ονομασία της πόλης της Κορίνθου ήταν Εφύρα από το όνομα της κόρης του Ωκεανού, που ήταν η πρώτη μυθική βασίλισσα της Κορίνθου. Σύμφωνα με το μύθο, το όνομά της η πόλη της Κορίνθου, το οφείλει στον ομώνυμο ήρωα Κόρινθο, γιος του Μαραθώνα.

Για την κυριαρχία της Κορίνθου ανταγωνίζονταν οι θεοί Ήλιος (Απόλλωνας) και ο Ποσειδώνας. Με τη μεσολάβηση των θεών συμβιβάστηκαν παίρνοντας ο Απόλλωνας τον Ακροκόρινθο και ο Ποσειδώνας τον Ισθμό.

Ανάμεσα στους βασιλείς της πόλης ξεχωρίζουν ο Σίσυφος, ο οποίος θεωρείται πρώτος ιδρυτής της Εφύρας, ο Αιήτης γιος του Ήλιου, μετέπειτα βασιλιάς της Κολχίδας και πατέρας της Μήδειας, και ο ξακουστός μυθικός ήρωας Βελερεφόντης, ο οποίος με τη βοήθεια της θεάς Αθηνάς χαλιναγώγησε το φτερωτό άλογο, τον Πήγασο.

Πρώτος βασιλιάς των ιστορικών χρόνων της Κορίνθου θεωρείται ο απόγονος του Ηρακλή, ο Αλήτης, που ως βασιλιάς των Δωριέων κατέλαβε την πόλη γύρω στο 1110-1075 π.Χ., όταν την κατοικούσαν οι Αιολείς απόγονοι του Σίσυφου. Τη δυναστεία των απογόνων του Αλήτη διαδέχτηκε η δυναστεία των Βακχιαδών το 850 π.Χ. με πρώτο το βασιλιά Βάκχη. Τους Βακχιάδες εκθρόνισε ο Κύψελος

Στην Κόρινθο, σύμφωνα πάντα με τους μύθους, έφτασε κυνηγημένο το βασιλικό ζευγάρι Ιάσων και Μήδεια, εκεί λέει η μία εκδοχή του μύθου, συντελέστηκε το στυγερό έγκλημα της παιδοκτονίας από την πριγκίπισσα της Κολχίδας. Στην Κόρινθο, επίσης, κυνηγημένος κατά μία έννοια κι από την ίδια του την τραγική μοίρα έφτασε μωρό ακόμη ο Οιδίποδας, ο οποίος υιοθετήθηκε από τη βασιλική οικογένεια της πόλης και ανατράφηκε ως βασιλόπουλο στην Τενέα.

Η Σικυώνα, η δεύτερη μεγάλη αρχαία πόλη της περιοχής, απαντάται για πρώτη φορά στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Μυκώνη. Σ’ αυτή την περιοχή, λέγεται ότι συγκεντρώθηκαν οι θεοί και οι άνθρωποι μετά την Τιτανομαχία, προκειμένου να χωρίσουν τα αγαθά του κόσμου. Κριτής ήταν ο Τιτάνας Προμηθέας που ως φιλάνθρωπος, κατάφερε να ξεγελάσει τους θεούς, και να κλέψει το ουράνιο πυρ για χατίρι των ανθρώπων. Γι’ αυτή του την πράξη τιμωρήθηκε από τους Ολύμπιους να μένει για πάντα αλυσοδεμένος στο όρος Καύκασος.
Κατόπιν, οι άνθρωποι ονόμασαν την περιοχή τους Αιγιαλεία, δηλαδή “η παράλια” και τέλος η πόλη ονομάστηκε Σικυώνα, από τον ομώνυμο ήρωα, γιο του Μαραθώνα και αδελφό του Κόρινθου.

Λίγο νοτιότερα από τη Σικυώνα, στις όχθες του Ασωπού ποταμού, υπάρχει η ακρόπολη της Τιτάνης, η οποία σύμφωνα με τη μυθολογία, ήταν η πρώτη κατοικία των Τιτάνων και ειδικά του θεού Ήλιου. Στην περιοχή αυτή έφτασε ο γιος του Απόλλωνα ο Ασκληπιός, ο θεός της Ιατρικής, ο οποίος και ίδρυσε Ασκληπιείο.

Οι μοναδικές ομορφιές της Κυλλήνης συνδέθηκαν με πολλούς μύθους και θεούς. Στη δυτική πλευρά της κοιλάδας της Φλαμπουρίτσας βρίσκεται το σπήλαιο όπου κατά τη μυθολογία γεννήθηκε ο αγγελιοφόρος των θεών ο Ερμής. Μητέρα του ήταν η Μαία, μία από τις επτά Πλειάδες που και αυτές γεννήθηκαν στην Κυλλήνη από τον Άτλαντα και την Ωκεανίδα Πλειόνη. Ο Μύθος θέλει τον Ερμή κατά την πρώτη μέρα της γέννησής του να περιπλανάται στην Κυλλήνη για να γνωρίσει τον κόσμο, όπου και κατασκεύασε την πρώτη λύρα από το καβούκι μιας χελώνας.